بانو...

جلوی اینه می ایستی...رژ لب...کمی عطر

و.... کمی نیشخند میزنی به خودت

به دلتنگی هایی که برایشان نقاب میدوزی.....

لباس رنگی ات را میپوشی...موهایت را میبندی ...

و در آخر چند مروارید به بغض هایت می آویزی

و در آخر....

آنقدر زیبا میشوی که هیچکس شک نمیکند خسته ترین زن دنیایی...!